Όποιον και να γνωρίζω τον ακυρώνω γιατί μέσα μου υπάρχει αυτός...

Α.Φ..21 ετών: Είμαι 21 ετών, έχω εδώ και έναν χρόνο που χώρισα μετά από 5.5 χρόνια σχέση. Όλα ξεκίνησαν όταν εγώ ήμουν 15 χρονών, αυτός νέος ωραίος με γοήτευσε και ξεκινήσαμε να βγαίνουμε. Με περνούσε 13 ολόκληρα χρόνια, δεν με πείραζε γιατί ταιριάζαμε σε όλα σχεδόν, στα πάντα γιατί και εγώ για την ηλικία μου ήμουν πολύ ώριμο κοριτσάκι, κατασταλαγμένο που ήξερε τι ήθελε και τι ζητούσε. Κάναμε σχέση, ο γονείς μας το μάθανε, το πηγαίναμε σοβαρά το θέμα και είχαμε πει μόλις τελειώσω το σχολείο να αρραβωνιαστούμε. Μετά τον τρίτο χρόνο άρχισε η κάτω βόλτα της σχέσης, έμαθα πως με απατούσε αλλά δεν μιλούσα, δεν έλεγα τίποτα. Μετά από αυτό σε κάθε καυγά που είχαμε με χτυπούσε και πάλι εγώ δεν μιλούσα, έκανα υπομονή. Μετά όμως από καιρό άρχισα να τρελαίνομαι, πνιγόμουν στην σχέση. Με ζήλευε πολύ, δεν με άφηνε να πηγαίνω πουθενά είχα πολλά προβλήματα. Ήθελα να φύγω αλλά δεν έβρισκα το κουράγιο, ήθελα να γνωρίσω κάτι και να με πάρει από αυτόν. Και τελικά από εκεί που δεν το περίμενα ήρθε αυτό το κάτι… Συγκεκριμένα ένας ξανθός, με γαλάζια μάτια, αστυνομικός. Αυτό ήταν, είπα, τέλος, χωρίζω. Και αυτό έκανα. Ξεκίνησα να βγαίνω με τον ξανθό, ο άλλος όμως με παρακολουθούσε μετά τον χωρισμό, χωρίς να το ξέρω βέβαια… Εκεί που ήμασταν με τον ξανθό μέσα στον αυτοκίνητο μου και μιλούσαμε έρχεται ο άλλος από το πουθενά και γίνεται ο χαμός. Τέλος πάντων, μην τα πολυλογώ γίνεται ότι γίνεται με τον ξανθό και μου λέει πως είχε άλλη σχέση και τελικά χωρίσαμε πριν προλάβουμε να κάνουμε κάτι. Από εκεί και μετά άρχισα τις χαζομάρες… ξενύχτια, ποτά και αλλά πολλά. Τώρα όμως έχει περάσει ένας χρόνος. Έχω μετανιώσει, θέλω να γυρίσω πίσω σε αυτόν που ήμουν 5.5 χρόνια, αλλά αυτός δεν θέλει. Μ' αγαπάει μου είπε αλλά δεν μπορεί να είναι μαζί μου γιατί τον πρόδωσα, λέει. Δεν ξέρω τι να κάνω. Έχω καταστρέψει τη ζωή μου. Δεν μπορώ να τον ξεχάσω, όποιον και να γνωρίζω τον ακυρώνω γιατί μέσα μου υπάρχει αυτός. Αυτή τη στιγμή στη ζωή μου υπάρχουν 2 παιδιά και τα δυο είναι πολύ καλά παιδιά αλλά δεν θέλω να προχωρήσω γιατί δεν ξέρω τι θέλω και τι ζητάω αυτή τη στιγμή. Το μόνο σίγουρο είναι πως τον αγαπώ ακόμη. Δώστε μου μια συμβουλή πώς να συνεχίσω την ζωή μου. Είμαι σε αδιέξοδο… Ευχαριστώ πολύ!!!

Ας κάνουμε μια σύνοψη. Όταν ήσασταν 15 χρονών γνωρίσατε τον 28χρονο τότε φίλο σας, με τον οποίο περάσατε τρία ευχάριστα χρόνια πριν καταλήξετε σε αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση που μας περιγράψατε και που διήρκεσε άλλα δυο χρόνια. Στο σημείο εκείνο είχατε αρχίσει πια να εύχεστε για κάποιον που θα σας έπαιρνε μακριά από αυτή την παρακμή. Και πράγματι, αυτός ο κάποιος ήρθε, αλλά δεν σας πήρε τελικά και τόσο μακριά, αφενός επειδή είχε ήδη μια σχέση και αφετέρου επειδή ο πρώην φίλος σας ήταν αποφασισμένος να σας πάρει πίσω – αν και δεν ήταν τελικά διατεθειμένος να σας κρατήσει. Από τότε έχει περάσει ένας χρόνος, κατά τον οποίον προσπαθήσατε αλλά δεν καταφέρατε να ξεχαστείτε πίνοντας και ξενυχτώντας. Του ζητήσατε λοιπόν να σας ξαναδεχτεί, αλλά εκείνος ήταν ανένδοτος. Κι από τότε δεν προχωράτε πια, γιατί όσο υπάρχει μέσα σας εκείνος, όλοι οι άλλοι ακυρώνονται.

Σε όλη αυτή την ιστορία λοιπόν, ο δικός σας ρόλος είναι εντελώς παθητικός. Είναι σαν να μην έχετε άλλον τρόπο να μετακινηθείτε, αν δεν σταματήσει κάποιος να σας περιμαζέψει. Σε μια ηλικία που κανονικά ήσασταν ακόμη για ποδήλατο, ξεκινήσατε το ταξίδι με ένα αρκετά βολικό και ευρύχωρο αυτοκίνητο. Αλλά, ενώ αρχικά το ταξίδι έμοιαζε άνετο, στην πορεία διαπιστώσατε ότι ο οδηγός είναι πολύ νευρικός και ότι κινδυνεύετε. Δοκιμάσατε να δραπετεύσετε με το περιπολικό, αλλά ο φίλος σας πρόλαβε να σας εμβολίσει, να σας μαζέψει και να σας αφήσει στην επόμενη διασταύρωση. Πήρατε για λίγο το λεωφορείο, αλλά είναι πολύ αγοραίο για τα γούστα σας, οπότε αποβιβαστήκατε. Και, απογοητευμένη πια, έχετε σταματήσει να προχωράτε και περιμένετε τον φίλο σας να έρθει και να σας ξαναμαζέψει.

Αλλά κρίμα δεν είναι; Είστε μόλις 21 ετών και έχετε όλον τον χρόνο μπροστά σας. Γιατί να εξαρτάστε τόσο πολύ από έναν άνθρωπο που σας κακομεταχειρίστηκε και σας καταπίεσε τόσο; Που αναγνωρίζει στον εαυτό του το δικαίωμα να σας παρακολουθεί και να σας κάνει σκηνές; Και που τώρα σας κάνει κήρυγμα περί προδοσίας - κι ας είχατε χωρίσει όταν εσείς βγαίνατε με τον άλλο, κι ας σας είχε απατήσει ο ίδιος όταν είχατε σχέση. Δεν είναι παράλογο;

Προφανώς και είναι, αλλά φαντάζομαι ότι αυτό το γνωρίζετε ήδη. Το θέμα είναι ότι για ποιον κάποιον λόγο αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε να κάνετε κάτι διαφορετικό από αυτό που έχετε ήδη μάθει. Και όταν λέω «διαφορετικό» δεν εννοώ απαραίτητα να κατασταλάξετε σε κάποιο από εκείνα τα δύο καλά παιδιά που ενδιαφέρονται για σας αυτή την περίοδο. Ούτε βέβαια και να μείνετε με το ζόρι μόνη σας. Αλλά να συνειδητοποιήσετε ότι, όσον αφορά στις σχέσεις, υπάρχουν πολλές επιλογές. Και δεν προϋποθέτουν όλες να υποτάσσεστε και να υπομένετε.