Κ.Σ., 18 ετών: Νιώθω ότι όλοι δίπλα μου είναι χοντροί, έτσι τα βλέπουν τα μάτια μου, και ακόμη περισσότερο, εγώ νιώθω πιο χοντρή από όλους. Θέλω να χάσω κιλά, κάνω δίαιτα. Είμαι 50 κιλά και δεν ξέρω τι να κάνω. Έχω ύψος 1.65 και θέλω να χάσω άλλα 5 και μου φαίνεται δύσκολο και ακατόρθωτο. Το όνειρό μου είναι να πετάνε τα κόκκαλα μου, να μην έχω λίπος. Δεν είναι ότι δεν νιώθω καλά με εμένα ή ότι δεν μου αρέσω, απλά μου αρέσει να πετάνε τα κόκκαλα.
Ας μην διαφωνήσουμε για το πώς αντιλαμβάνεστε το βάρος, είτε το δικό σας είτε των άλλων - και ας μείνουμε, όπως γράφετε, σε αυτό που βλέπουν τα μάτια σας. Τα μάτια σας λοιπόν σάς ενημερώνουν ότι όλοι τριγύρω σας είναι χοντροί - και περισσότερο από όλους εσείς η ίδια. Για αυτό και κάνετε δίαιτα, με στόχο να χάσετε άλλα 5 κιλά ώστε να αγγίξετε το αισθητικό σας πρότυπο: μια σιλουέτα με μηδενικό λίπος - και τα κόκκαλα να πετάνε.
Αλλά ούτε και σε αυτό θα διαφωνήσουμε. Αν στα δικά σας μάτια η ομορφιά και η κομψότητα ισοδυναμούν με κόκκαλα που πετάνε, οι όποιες στιλιστικές αντιρρήσεις είναι περιττές. Άλλωστε, είναι αλήθεια ότι η μόδα αλλάζει συνεχώς - και ενώ κάποτε το επιθυμητό μπορεί να ήταν η «αφράτη» σιλουέτα, σήμερα φαίνεται πως κερδίζει έδαφος η αποστεωμένη.
Το μόνο στο οποίο ίσως τελικά αναγκαστούμε να διαφωνήσουμε είναι το πώς έχει η κατάσταση πραγματικά, ασχέτως με το τι εσείς αντιλαμβάνεστε ή τι σας αρέσει. Στην πραγματικότητα λοιπόν, όσο κι αν εσείς αισθάνεστε χοντρή, ένας απλός υπολογισμός του δείκτη μάζας σώματος, για το βάρος και το ύψος που αναφέρετε, μας πληροφορεί για το εντελώς αντίθετο: ότι είστε δηλαδή λιπόσαρκη και ότι χρειάζεται να αυξήσετε το βάρος σας με τη συμβουλή ενός ειδικού.
Άρα, αν εμπιστευτούμε τους σχετικούς δείκτες, καταλήγουμε αναγκαστικά στο συμπέρασμα ότι ο τρόπος που αντιλαμβάνεστε το σώμα σας είναι εντελώς παραμορφωτικός. Δηλαδή, όχι μόνο δεν είστε χοντρή, αλλά για να δικαιούστε να το ισχυρίζεστε, θα πρέπει να πάρετε το λιγότερο 15 κιλά ακόμη. Διότι αυτό είναι το μίνιμουμ που απαιτείται για να ταξινομηθείτε στους υπέρβαρους - και μάλιστα στο κατώτερο όριο του 1ου βαθμού, δηλαδή στους ευγενικά τροφαντούς.
Καταλαβαίνω βέβαια ότι για έναν άνθρωπο της δικής σας αισθητικής αυτή η σκέψη είναι κάπως ανυπόφορη. Απλά το επισημαίνω για να σας διαβεβαιώσω ότι δεν χρειάζεται να επιμείνετε παραπάνω - είστε ήδη στο στόχο σας, αρκετά αδύνατη ακόμη και για διαφήμιση εσωρούχων Calvin Klein. Από κει και κάτω όμως, θα είστε πλέον ανησυχητικά αδύνατη - όχι όπως ένα μοντέλο, αλλά όπως μια τυπική ανορεξική, που κακοποιεί βάναυσα τον εαυτό της, φλερτάροντας ακόμη και με τον θάνατο, στο όνομα κάποιων - παραληρητικών, όπως συζητείται τελευταία - ιδεών περί πάχους.
Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι, αν όντως ταιριάζετε στο προφίλ της ανορεξίας, κατά πάσα πιθανότητα θα αγνοήσετε τις τελευταίες γραμμές, αν δεν ικανοποιηθείτε κιόλας διαβάζοντάς τις. Αλλά σε αυτή την περίπτωση, απαντήστε μας αν θέλετε με ένα σχόλιό σας, για να έχουμε την ευκαιρία να το συζητήσουμε περισσότερο.