Γ.Π., 40 ετών: Συζώ με την σύντροφο μου 4 χρόνια. Μέναμε στο ίδιο σπίτι και η ζωή μας κυλούσε ήρεμα και ευτυχισμένα. Πίστευα πως βρήκα το άλλο μου μισό, ταιριάζαμε σε πολλά πράγματα. Ξαφνικά μια μέρα μου έθεσε ένα πρόβλημα οικονομικής φύσεως με εκβιαστικό τρόπο, το οποίο αν δεν το έκανα καλύτερα να έφευγα από το σπίτι να έκανε τη ζωή της. Της είπα φεύγω και βγάλτα πέρα μόνη σου. Και τώρα που έφυγα θέλει να βρισκόμαστε κρυφά να κάνουμε έρωτα μέχρι να βρούμε κάποιον άλλο στην ζωή μας. Την αγαπάω αλλά με ξενέρωσε εντελώς. Τι να κάνω;
Η μίνι-ιστορία που μας αφηγείστε δημιουργεί κάποιες απορίες. Η ζωή σας «κυλούσε ήρεμα και ευτυχισμένα, όταν ξαφνικά μια μέρα…» δεχτήκατε από τη φίλη σας ένα τελεσίγραφο για ένα θέμα οικονομικής φύσης.
Ας μην είμαστε περίεργοι για τις λεπτομέρειες αυτού του οικονομικού προβλήματος, που ίσως θα διασαφήνιζαν περισσότερο την κατάσταση - αλλά ας επικεντρώσουμε σε κάτι άλλο. 4 ολόκληρα χρόνια, λέτε, συγκατοικούσατε με τη φίλη σας, τα περνάγατε καλά και θεωρούσατε μάλιστα ότι έχετε βρει το άλλο σας μισό. Μέχρι εδώ, καλά. Η συνέχεια όμως μοιάζει εντελώς παράταιρη. Ξαφνικά το άλλο σας μισό απειλεί ότι αν δεν κάνετε αυτό που λέει καλύτερα να τα μαζεύετε και να την αφήσετε να κάνει τη ζωή της - κι εσείς, χωρίς να πολυσκοτιστείτε, την αφήνετε να τα βγάλει πέρα μόνη της.
Δεν σας φαίνεται και σας ότι υπάρχει ήδη ένα κενό σε αυτή την ιστορία; Παρακάτω όμως η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο περίεργη, καθώς η φίλη σας συνεχίζει να σας εκπλήσσει, αυτή την φορά προτείνοντας μια σχέση ευκαιριακού σεξ, μέχρι να βρείτε τον επόμενο. Εξήγηση ειλικρινής, όσο και κυνική.
Τι κάνετε λοιπόν τώρα αφού, όπως γράφετε, έχετε πια ξενερώσει; Κατά τη δική μου γνώμη, αυτό που λείπει από την κοινή σας ιστορία είναι η συνοχή. Είτε εξιδανικεύσατε στην αρχή και στη συνέχεια εγκαταλείψατε με την πρώτη δυσκολία (αν και πραγματικά δυσκολεύομαι να πειστώ ότι η πρώτη δυσκολία σας παρουσιάστηκε στα 4 χρόνια), είτε απλά παίζετε.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και με μια σχετική καθυστέρηση, μπορείτε τώρα να δείτε την κατάσταση πιο καθαρά και να αναρωτηθείτε πώς σας κάνει να νιώθετε. Γιατί, αν επιμένετε να βλέπετε στη φίλη σας το άλλο σας μισό, δεν νομίζω ότι θα θελήσετε να της χρησιμεύσετε ως προσωρινή συντροφιά, μέχρι να βρει τον επόμενο. Αλλά αν έχετε κι εσείς αναθεωρήσει, ίσως μπορέσετε να δείτε και μερικά πλεονεκτήματα στην πρότασή της. Αν όχι και κάποιο νάζι.