Σκέφτομαι συνέχεια τις λάθος κινήσεις και αποφάσεις που πήρα στη ζωή μου...

Κ.Κ., 39 ετών: Γεια σας. Θα σας πω κατευθείαν αυτό που με πονάει και που αφορά το παρελθόν μου. Είχα αρραβωνιαστεί στα 22, κράτησε 4 χρόνια με σκαμπανεβάσματα. Μετά χώρισα και έκανα κάποιους δεσμούς που κρατούσαν δύο-τρία χρόνια. Τώρα είμαι σε έναν προβληματικό γάμο σε διάλυση (με ένα παιδάκι). Το πρόβλημά μου είναι πως σκέφτομαι συνέχεια τις λάθος κινήσεις και αποφάσεις που πήρα στη ζωή μου - και ιδιαίτερα μια σχέση που είχα για 2μιση χρόνια με κάποιον πάρα πολύ πλούσιο. Όλα αυτά μου έρχονται στη σκέψη και μου αρρωσταίνουν το μυαλό. Πώς θα βοηθηθώ; Πραγματικά θέλω βοήθεια, δύναμη και δεν ξέρω τι να κάνω και από που να την αντλήσω! Τι μου προτείνετε να κάνω; Πρέπει να οξυγονωθεί το μυαλό μου γιατί δεν μπορώ άλλο… συν βέβαια σε όλα αυτά που ζω σε επαρχία και είμαι και άνεργη! Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Όσο ετοιμάζεστε να αγγίξετε το ηλικιακό ορόσημο των 40, το παρελθόν και οι επιλογές σας σάς απασχολούν περισσότερο. Αξιολογείτε την προσωπική σας ιστορία στο σύνολό της και κάνετε τον απολογισμό σας. Συνειδητοποιείτε ίσως ότι η ζωή σας δεν θα είναι για πάντα και ότι δεν την απολαμβάνετε όσο θα θέλατε. Εξετάζετε τις εναλλακτικές σας επιλογές και ψάχνετε να βρείτε τη δύναμη κάτι να αλλάξετε.

Και καλά κάνετε, αν δεν το παρακάνετε. Εννοώ ότι, ενώ είναι χρήσιμο να παρατηρείτε και να γνωρίζετε τον εαυτό σας όσο μεγαλώνετε, το να επικρίνετε τόσο πολύ δεν βοηθάει. Για να πήρατε τότε εκείνες τις αποφάσεις και να κάνατε εκείνες τις επιλογές, κάποιος λόγος θα υπήρχε - και με αυτή την έννοια είστε λίγο αυστηρή όταν επιμένετε τόσο πολύ να τις χαρακτηρίζετε «λάθος». Στην τελική δεν έχει και νόημα, εφόσον δεν είναι στο χέρι σας να γυρίσετε πίσω για να τις αλλάξετε.

Αυτό που είναι στο χέρι σας, είναι να ασχοληθείτε περισσότερο με το από-δω-και-πέρα. Δεν γίνεται έτσι απλά να καταδικάσετε αυτό που ζήσατε, χωρίς να καταδικάσετε συγχρόνως αυτό που είστε. Καλύτερα λοιπόν να δείξετε κατανόηση και να το αποδεχτείτε. Η αλλαγή συχνά απαιτεί μια αναμέτρηση με τη συνήθεια. Και ναι, είναι ένα δύσκολο έργο, που χρειάζεται δύναμη. Αλλά επίσης χρόνο και επιείκεια.

Δεν μπορείτε να γίνετε αύριο ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος - αλλά ένας λίγο διαφορετικός μπορείτε. Με εφικτούς στόχους και μικρές διορθωτικές κινήσεις, ώσπου να αποκτήσετε νέες συνήθειες.