Α.Γ., 29 ετών: Θα εκτιμούσα πολύ μια αντικειμενική γνώμη πάνω σε κάποιο θέμα που με απασχολεί. Είμαι με τον Θ. εδώ και πολλά χρόνια. Πριν από αυτόν είχα «σχέσεις», αλλά η πρώτη ολοκληρωμένη μου σχέση ήταν με αυτόν. Περνούσαμε καλά όλα αυτά τα χρόνια, μου φερόταν πολύ όμορφα και αγαπιόμασταν πολύ. Ωστόσο υπήρχε πάντα μια αμφιβολία που μου έτρωγε την ψυχή. Αυτή αφορούσε το γεγονός ότι δεν είχα άλλες σχέσεις στη ζωή μου για να μπορώ να «επιλέξω», κάτι που με κάνει να πιστεύω ότι απλά βολεύτηκα με αυτόν. Έχω φτάσει στο σημείο να νιώθω ζήλια για τις ελεύθερες φίλες μου όταν αυτές έχουν μια νέα σχέση. Και νιώθω τελειωμένη υπόθεση και αδικημένη γιατί σκέφτομαι πως τώρα τι; Εγώ έκλεισα σαν γυναίκα; Δεν θα ξαναερωτευτώ ποτέ πια; Δεν θα ζήσω αυτό το πάθος του καινούριου; Σκάω από τη στενοχώρια μου και θα ευχόμουν χίλιες φορές να τον γνώριζα τώρα, αφού θα είχα ζήσει τη ζωή μου, για να μπορώ να εκτιμήσω την ηρεμία και την αγάπη που μου δίνει. Όχι, δεν έχω κάποιον άλλο στο μυαλό μου. Απλώς μου είναι δύσκολο να δεχτώ ότι αυτός θα είναι ένας και μόνο για πάντα. Από τη μια είμαι τόσο πολύ δεμένη μαζί του, είναι ο άντρας που μπορώ να εμπιστευθώ, από την άλλη πώς μπορώ να ξέρω αν αυτός είναι ο ιδανικός; Επιτρέπεται μετά από τόσα χρόνια να έχω αμφιβολίες; Τώρα είμαστε χώρια, με τη συμπεριφορά μου αυτή τον έκανα να μου πει «φεύγω για να βρεις αυτό που ψάχνεις». Δεν έχω διάθεση ούτε για περιπέτειες, ούτε για νέα φλερτ. Τον σκέφτομαι συνεχώς και δεν ξέρω αν είναι επειδή μου λείπει η παρουσία του δίπλα μου ή αν πραγματικά δεν θέλω να ζήσω μακριά του... Γενικά ένας άνθρωπος με μια μόνο σχέση στη ζωή του πώς μπορεί να είναι αυτό που λέμε «γεμάτος»; Η έλλειψη εμπειρίας δεν οδηγεί σε απωθημένα; Και το να μην έχεις να συγκρίνεις δεν κάνει την επιλογή σου πιο φτωχή; Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας.
Μην κατηγορείτε τόσο πολύ τον εαυτό σας για διλλήματα και αμφιβολίες που οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν - έμπειροι και άπειροι. Δεν είναι εύκολο να κατασταλάξεις σε έναν σύντροφο, χωρίς συγχρόνως να αισθάνεσαι ότι αποσύρεσαι από το ερωτικό παιχνίδι και χωρίς να ζηλεύεις το πάθος του καινούριου. Αλλά το ότι επιμένεις στην επιλογή σου, δεν σημαίνει ότι δεν έχεις αμφιβολίες (πόσω μάλλον ότι δεν επιτρέπεται να έχεις), ούτε ότι δεν έχεις ανταγωνιστικές επιθυμίες - απλά ότι έχεις κάνει μια αρκετά καλή σχέση και ότι θα το σκεφτείς πολύ πριν την διακινδυνεύσεις.
Βέβαια, η «αρκετά καλή σχέση» ίσως να σας ακούγεται κάπως συγκαταβατική και χλιαρή σαν διευθέτηση - αν τη συγκρίνετε με την ιδανική. Μόνο που η σύγκριση είναι τόσο παραπλανητική και ανώφελη, όσο και αυτή ενός αλόγου με έναν μονόκερω. Οπότε, τουλάχιστον όσον αφορά τον ιδανικό σύντροφο, καλύτερα να μην τρέφετε αυταπάτες. Κανείς δεν τον έχει βρει, γιατί απλά δεν υπάρχει. Μόνο μεταξύ καλών συντρόφων μπορείτε να διαλέγετε - και, μην νομίζετε, ακόμη κι αυτοί είναι μιας κάποιας σπανιότητας.
Από την άλλη, καταλαβαίνω ότι σας απασχολεί και το ζήτημα της εμπειρίας και της ποικιλίας - της λαμπερής νέας σχέσης που λέτε ότι ζηλεύετε στις ελεύθερες φίλες σας και που, δεν διαφωνώ, συχνά αποδεικνύεται πολύ αναζωογονητική και ευχάριστη. Αν λοιπόν θεωρείτε ότι είναι κάτι που σας λείπει και θέλετε οπωσδήποτε να το ζήσετε, ώστε να αποκτήσετε και το μέτρο σύγκρισης που ψάχνετε - τότε κάντε το χωρίς πολλούς δισταγμούς και ενοχές.
Η έλλειψη εμπειρίας πράγματι οδηγεί σε απωθημένα - και τα απωθημένα δεν είναι καλοί οιωνοί για την ικανοποίηση σας από τη ζωή και τις σχέσεις σας. Ίσως αυτό να διέβλεψε και ο φίλος σας και, αρκετά έξυπνα, σας άφησε ελεύθερη να πειραματιστείτε. Μόνο που, μέρος του πειραματισμού και της εναλλαγής, είναι και αυτή η αβεβαιότητα και η νοσταλγία που αισθάνεστε τώρα. Όπως θα σας διαβεβαίωναν, φαντάζομαι, και οι πιο έμπειρες από τις φίλες σας.