Φοβάμαι ότι μια μέρα θα τον χάσω...

Κ.Μ., 19 ετών: Είμαι με το αγόρι μου εδώ και 3 χρόνια μαζί, και για τους δύο ήταν η πρώτη φορά. Τον αγαπάω πολύ και ξέρω ότι με αγαπάει και αυτός, φοβάμαι όμως ότι μια μέρα θα θελήσει και άλλες εμπειρίες και θα τον χάσω. Αν και θέλω να είναι ευτυχισμένος, είτε μαζί μου είτε όχι, εγώ ξέρω ότι αν τον χάσω δεν θα είμαι πια τόσο ευτυχισμένη. Προσπαθώ να τον κάνω να με ερωτεύεται συνέχεια αλλά πιστεύω ότι θα φύγει κάποια στιγμή…

Από όσα μας λέτε, φαίνεται ότι φοβάστε πολύ την εγκατάλειψη από τον φίλο σας, κι ας ξέρετε ότι σας αγαπάει. Αλλά έτσι έχουν τα πράγματα: πολλές φορές αυτό που ξέρουμε δεν ταιριάζει καθόλου με αυτό που νιώθουμε - και δυστυχώς, ακόμη και εάν γνωρίζουμε τους λόγους, μπορούμε μόνο να εξηγήσουμε αλλά όχι και να γεφυρώσουμε αυτή την απόκλιση.

Διότι τέτοια ψυχικά φαινόμενα, όπως ο φόβος της εγκατάλειψης, εγκαθίστανται συνήθως σε ηλικία πολύ πρώιμη για να τα επεξεργαστούμε με τη λογική. Για αυτό και είναι πιο εύκολο να ανακουφιστούν με την κατάλληλη επανορθωτική εμπειρία.

Οι ερωτικές σχέσεις βέβαια είναι, δυνητικά, μια τέτοια πηγή εμπειρίας - και μάλιστα πολύ σημαντική. Αλλά, αρκετά ειρωνικά, ο φόβος επηρεάζει και τον τρόπο που επιλέγουμε συντρόφους και κάνουμε σχέσεις - με αποτέλεσμα πολλές φορές να δημιουργούμε μόνοι μας τις συνθήκες που θα επιβεβαιώσουν, αντί να διαψεύσουν, τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις μας.

Πάρτε το παράδειγμα της δικής σας σχέσης. Η απειλή μιας ενδεχόμενης εγκατάλειψης στο μέλλον σας τρομάζει τόσο πολύ, που δυσκολεύεστε να χαρείτε τη σχέση σας στο παρόν. Δεν μπορείτε να είστε αυθόρμητη, όταν το κύριο μέλημά σας είναι να κρατάτε τον φίλο σας ερωτευμένο. Πολύ περισσότερο, δεν μπορείτε καν να ξέρετε αν εσείς είστε ερωτευμένη μαζί του - εάν ο φόβος έχει γίνει πιο σημαντικός από την ερωτική σας επιθυμία. Και φυσικά, πρέπει να κρατάτε τα πιο αρνητικά σας συναισθήματα καλά κρυμμένα, γιατί για τον άνθρωπο που ανησυχεί μήπως τον αφήσουν, οι σχέσεις είναι πάντα πολύ ευάλωτες για να αντέξουν τον θυμό και την αντιπαράθεση.

Θα σας πρότεινα να δοκιμάσετε να ζείτε πιο πολύ στο παρόν της σχέσης και να αποφεύγετε συνειδητά να σκέφτεστε το μέλλον. Η εγκατάλειψη είναι μια μορφή απόρριψης - και η απόρριψη είναι, κυριολεκτικά και όχι μεταφορικά, ένας πολύ μεγάλος πόνος. Αλλά εάν σας μέλλει να τον περάσετε, ας είναι μια φορά, όταν συμβεί. Και όχι κάθε μέρα.