9. Ιουνίου 2011 16:44
Ν.Σ., 25 ετών: Γεια σας. Είμαι 25 ετών και ο φίλος μου είναι 26. Τον γνωρίζω από 13 ετών, είμαστε μαζί, συγκατοικούμε και είμαστε ζευγάρι κανονικό. Εδώ και ένα χρόνο του έχω πει ότι τον αγαπάω και είμαι ερωτευμένη. Εκείνος μου λέει ότι δεν μπορεί να ερωτευτεί γενικά, ότι δεν θεωρεί σημαντικές τις σχέσεις, όταν νευριάζει μου λέει γι' αυτό δεν κάνω σχέσεις, σαν να μου λέει δεν είσαι η κοπέλα μου. Όταν ήταν 18 ετών είχε ερωτευτεί πολύ κάποια κοπέλα που τον άφησε και, όπως έχει πει, είχε χάσει την γη κάτω από τα πόδια του και ακόμα νιώθει μια τάση εκδίκησης γι’ αυτήν. Μερικές φορές το ότι δεν την έχει ξεχάσει με κάνει να νομίζω ότι ίσως θα την ήθελε πάλι αν την έβρισκε. Αυτός μου έχει πει όχι δεν θα ένιωθε τίποτα, απ' την άλλη όταν του έχω πει για κάτι ρομαντικό και "φιλιά με θέα ηλιοβασίλεμα" μου έχει πει ότι δεν είναι έφηβος και δεν τα ζητάει αυτά. Μερικές φορές μου λέει ότι έχει συναισθήματα για μένα αλλά δεν με αγαπάει. Νιώθω πολύ λυπημένη... Πραγματικά…
Ο αδιάφορος γιατρός που αναφέρεται στους ασθενείς του ως «κιρσοκοίλες» ή «παγκρεατίτιδες», είναι συχνά εκείνος που αποφοίτησε με μεγάλες προσδοκίες από τον θεραπευτικό του ρόλο και προσγειώθηκε απότομα. Ο επιθετικός αθεϊστής είναι εκείνος που ως παιδί είχε πιστέψει ολόψυχα στον θεό και μεγαλώνοντας ένιωσε εξαπατημένος. Και ο φίλος σας είναι ίσως ένας πρώην ρομαντικός που ερωτεύτηκε με πάθος και κατέληξε να χάσει τη γη κάτω από τα πόδια του.
Εσείς που τον γνωρίζετε από παιδί, είστε σίγουρα σε θέση να τα αξιολογήσετε αυτά καλύτερα. Η δική μου αίσθηση πάντως είναι ότι συνήθως δεν γίνεται κανείς τόσο κυνικός αν δεν έχει νιώσει πολύ ευάλωτος μπροστά στις αναπόφευκτες απογοητεύσεις της ζωής.
Σε κάθε περίπτωση, φαντάζομαι ότι και για σας δεν θα είναι εύκολο να ζείτε με έναν άνθρωπο που διακωμωδεί τον ρομαντισμό σας και απαξιώνει προκαταβολικά τη σχέση σας. Και καταλαβαίνω ότι θα θέλατε να σας ένιωθε αρκετά σημαντική ώστε με τον καιρό να σβήσει την ανάμνηση εκείνης της πρώην φίλης και να μπορέσει να σας δοθεί. Αλλά μην στοιχηματίζετε κιόλας ότι δεν σας νιώθει.
Για έναν άνθρωπο που έχει «παγώσει» είναι ήδη σημαντικό όταν ομολογεί ότι έχει κάποια συναισθήματα, αν σκεφτείτε ότι έχει απαγορεύσει στον εαυτό του να τα αισθάνεται - πόσω μάλλον να τα δηλώνει. Θα σας πρότεινα λοιπόν να μην πτοείστε τόσο πολύ από όσα διακηρύσσει γενικά για την αγάπη - πιο αξιόπιστες ενδείξεις είναι αυτά που τελικά κάνει για σας συγκεκριμένα. Από κει και πέρα, εξαρτάται και από το που βάζετε εσείς τον πήχη, για να αποφασίσετε αν σας ικανοποιεί ή όχι αυτή η σχέση.