Είχε τα πάντα ενώ εγώ τίποτα...

Κ.Γ., 24 ετών: Είμαι 24 και είχα σχέση για περίπου 3,5 χρόνια με μια κοπέλα από Αθήνα. Εγώ είμαι Χανιώτης. Από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω.... Είχε τα πάντα ενώ εγώ τίποτα, όμως και πάλι προσπαθούσα να είμαι εντάξει σε όλα, δούλευα 18 ώρες την ημέρα για να έχει ότι ποθεί και να είμαι όσο καλός και σωστός μπορώ. Στην αρχή ήταν όλα εντάξει και περνούσαμε καλά όμως υπήρχαν εντάσεις, όπως και σε κάθε σε σχέση. Έχω ένα κακό να φωνάζω πολύ όταν νευριάζω και να μην υπολογίζω τίποτα και κανέναν. Δεν ξέρω τι να κάνω, μου λέει πως την κούρασε η απόσταση και οι φωνές όπως επίσης και άλλα παράξενα που έχω σαν κρητικός (βλαχιά) και τέτοια, ενώ δεν νομίζω ότι έχω τέτοιο θέμα. Λάβετε υπόψη ότι έρχεται από πλούσια σχετικά οικογένεια, ενώ εγώ ζούσα σε ίδρυμα σχεδόν όλα τα χρόνια της ζωής μου. Την αγαπάω πιο πολύ και από τον εαυτό μου και τη θέλω δίπλα μου. Παρόλο που έχουμε χωρίσει περίπου ένα χρόνο έχουμε βρεθεί ερωτικά δυο φορές και μιλάμε τακτικά. Τελειώνοντας να πω πως επειδή εκείνη έχει μάθει να συγκρατεί τα συναισθήματα που έχει για μένα, όπως λέει, και εγώ την θέλω και την ποθώ τόσο πολύ, τσακωνόμαστε πολύ έντονα και έχουμε προβλήματα. Τι μπορώ να κάνω και πως να συμπεριφερθώ απέναντι της; Πώς θα την κάνω να καταλάβει πως είναι τα πάντα για μένα; Υ.Σ Έχουν γίνει πολλά που την κάνουν να πιστεύει πως δεν της ήμουν πιστός. Είμαι άνθρωπος των αξιών και πιστεύω στην αγάπη ακράδαντα και δεν θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο. Παρακαλώ βοηθήστε με!!!

Πάει ένας χρόνος που έχετε χωρίσει και, όσο δύσκολο και δυσάρεστο κι αν σας φαίνεται, ίσως ήρθε η ώρα να αποδεχτείτε ότι η δική σας επιθυμία μόνη, όσο δυνατή κι αν είναι, δεν αρκεί για να κρατήσει τη φίλη σας κοντά σας.

Θα μου πείτε, υπάρχει έδαφος για να στηρίξετε τις ελπίδες σας για μια μελλοντική επανασύνδεση: αφού έχετε βρεθεί ερωτικά δύο φορές και αφού μιλάτε τακτικά, ίσως υπάρχει ακόμη περιθώριο για να ανακαλέσετε τον χωρισμό σας.

Δεν αποκλείεται βέβαια να είναι και έτσι. Αλλά, κατά τη δική μου γνώμη τουλάχιστον, όσο παρατείνεται αυτή η αβεβαιότητα περισσότερο ταλαιπωρήστε παρά βοηθιέστε. Πολύ περισσότερο μάλιστα εφόσον, αν όντως είστε βετεράνος της αποστέρησης, είστε περισσότερο επιρρεπής να γραπώνεστε από ενδείξεις ενδιαφέροντος που άλλοι θα απέρριπταν ως ανεπαρκείς.

Για αυτό θα πρότεινα να κάνετε μια προσωρινή παύση από τη διεκδίκηση της αγαπημένης σας και να αναλογιστείτε λίγο πάνω στις δικές σας ελλείψεις και τον τρόπο που επηρεάζουν τις σχέσεις σας. Το «είσαι τα πάντα για μένα» και το «εγώ δεν έχω τίποτα» είναι συνήθως συμπληρωματικές καταστάσεις. Η μια δεν μπορεί να σταθεί χωρίς την άλλη.

Δοκιμάστε λοιπόν να ισορροπήσετε λίγο αυτά τα δύο και σύντομα θα δυναμώσετε πολύ και θα μπορέσετε να δείτε τα γεγονότα πιο ψύχραιμα και πιο κοντά στη σκοπιά της φίλης σας που, ως πιο κορεσμένη, ούτε μπορεί να καταλάβει τις εξάρσεις σας, ούτε να αντέξει τα βίαια ξεσπάσματά σας.