Δεν θέλω να την χάσω, όμως δεν μπορώ ούτε να διανοηθώ ότι μπορεί να με κερατώσει...

Δ.Α., 28 ετών: Έχω 7 χρόνια σχέση με μια κοπέλα. Την γνώρισα σε ηλικία (εκείνη) 18 χρονών και εγώ ήμουν 23 χρονών. Σε αυτά τα 7 χρόνια περάσαμε πολλές στιγμές μαζί, κακές και καλές, όλα όμως τα περνάγαμε μαζί και πάντα βγαίναμε μαζί, είχαμε κοινούς φίλους. Εγώ έχω χάσει τους πάντες για να είμαι δίπλα της. Εκείνη τώρα ξαφνικά θέλει να βγαίνει με φίλες της, να πηγαίνει διήμερα και θέλει λέει να περνάει αρκετό χρόνο μαζί τους μόνη της. Στο σεξουαλικό κομμάτι έχουμε γίνει πια 2 ξένοι και δεν έχει καθόλου όρεξη για σεξ και καθώς μου λέει και η ίδια δεν έχει και επιθυμία γι' αυτό. Τι να κάνω; Εγώ νιώθω ότι πνίγομαι όταν μου λέει για διήμερα και βόλτες. Την αγαπάω και δεν θέλω να την χάσω από την άλλη όμως δεν μπορώ ούτε να διανοηθώ, ούτε να το ανεχτώ πως μπορεί να με κερατώσει.

Αντιλαμβάνομαι την αγωνία σας. Δεν είναι τόσο που η φίλη σας πηγαίνει βόλτες και διήμερα, όσο ότι πρόκειται για μια καινούρια συνήθειά της που, καθώς έχει συμπέσει με τη σεξουαλική σας αποξένωση, σας δημιουργεί αφόρητες υποψίες. Αλλά επιπλέον αισθάνεστε και αδικημένος που ενώ τόσα χρόνια χαθήκατε από τους πάντες για να είστε μαζί της, εκείνη τώρα κάνει το δικό της πρόγραμμα χωρίς να σας υπολογίζει.

Κατανοητά όλα αυτά, αλλά δεν υπάρχουν και πολλά που μπορείτε να κάνετε, εκτός από το να τα σκεφτείτε και να τα συζητήσετε. Όσον αφορά το κομμάτι των δικών σας σκέψεων, θα ήταν νομίζω χρήσιμο να επεξεργαστείτε λίγο αυτό το «δεν θέλω να την χάσω». Εννοώ, φυσικά και δεν θέλετε, αλλά αν πρόκειται να βγάλετε κάποια άκρη με αυτό που συμβαίνει στη σχέση σας, πρέπει να είστε προετοιμασμένος ακόμη και για αυτό - διαφορετικά θα καταλήγετε πάντα σε χλιαρούς συμβιβασμούς.

Χρήσιμο επίσης θα ήταν να αναρωτηθείτε πώς καταλήξατε να χάσετε τους πάντες. Η αποξένωση του ζευγαριού από τον κύκλο τους είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο που πολλές φορές σχετίζεται με την αυταπάτη του ελέγχου - «αν περιορίσουμε από κοινού την κοινωνικότητά μας, θα είμαστε προστατευμένοι από τους πειρασμούς». Όμως, όπως τώρα διαπιστώνετε, είναι βέβαιο ότι η απομόνωση κουράζει τη σχέση - και είναι ίσως θέμα συγκυρίας που κουράστηκε πρώτη η φίλη σας και όχι εσείς.

Με όλα αυτά κατά νου, καλό θα ήταν να δοκιμάσετε κι εσείς κάποιες αλλαγές - να ξαναβρείτε τους φίλους σας, να ξαναθυμηθείτε τα ενδιαφέροντά σας και να φρεσκάρετε τη ρουτίνα σας με αναζωογονητικές συναναστροφές. Και, όταν νιώσετε καλύτερα, να τα πείτε και με τη φίλη σας και να σκεφτείτε και οι δύο αν θέλετε ακόμη να είστε μαζί.