Χ.Κ., 26 ετών: Καλημέρα σας εδώ και 1 μήνα χώρισα από τον μόνο άνθρωπο που αγάπησα μέχρι τώρα μετά από ενός χρόνου σχέση, γεμάτη συγκίνηση, πάθος, αμοιβαίου ενδιαφέροντος και νόμιζα αγάπης. Η σχέση αυτή θα ήθελα να αναφέρω ξεκίνησε με ένα σημαντικό μειονέκτημα το οποίο όμως θα ήταν προσωρινής φύσης, απόσταση 4-5 ώρες. Όλα πήγαιναν καλά με τα μικροπροβλήματα που μπορεί να έχει ένα ζευγάρι. Μέχρι που μετά από ένα όμορφο 3ήμερο επιστρέφοντας πίσω μου ανακοινώνει ότι θέλει να χωρίσουμε. Δεν αντέχει άλλο την απόσταση. Νιώθει πίεση κτλ… Μετά από δική του απόφαση τα ξαναφτιάχνουμε. Μετά από 2 βδομάδες χωρίζουμε πάλι ανακοινώνοντας μου ότι την πρώτη φορά είχε βγει με κάποια άλλη, αλλά εμένα αγαπούσε και ήθελε να προσπαθήσει για εμάς. Δοκίμασε αλλά δεν μπορούσε. Έγινα κομμάτια, εξακολούθησε να με παίρνει τηλέφωνο και να μου στέλνει μηνύματα λέγοντας μου ότι με αγαπάει, δεν υπάρχει άλλη, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε μαζί. Έκλαιγα συνέχεια κάθε μέρα και με αρρώσταινε η κατάσταση αυτή, εδώ και μια εβδομάδα δεν ξαναεπικοινωνήσαμε, στο τελευταίο sms δεν απάντησα και δεν μπήκε ξανά στον κόπο. Ακόμη αναρωτιέμαι ότι αφού δεν με ήθελε γιατί δεν ξέκοψε μαζί μου, αφού υπάρχει άλλη γιατί συνέχισε να παίζει με τα συναισθήματα μου; Και το χειρότερο από όλα, πώς η αξιοπρέπεια μου μου επέτρεπε να επικοινωνώ με έναν άνθρωπο που ήξερα ότι με άφησε για κάποια άλλη; Πώς μπορώ να αγαπάω κάποιον που είμαι απλά ένα ακόμη θύμα του; Συγγνώμη αν σας κούρασα, απλά πνίγομαι από τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις αναμνήσεις!
Ο χωρισμός είναι πολύ επώδυνος όταν είναι ακόμη φρέσκος. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν συνοδεύεται από καταιγισμό ανεπιθύμητης πληροφορίας, όπως στη δική σας περίπτωση.
Σίγουρα, τα πράγματα θα ήταν πιο απλά, αν ο φίλος σας έμενε στη βολική δικαιολογία της απόστασης, αντί να βγάλει στη φόρα όλη αυτή την ιστορία με την άλλη. Κι όμως εκείνος κατέληξε να περιπλέξει την κατάσταση και για τους δυο σας - και αυτό από μόνο του κάτι λέει. Αλλά τι; Σύμφωνα με σας, ότι είναι ένας σκληρός και άκαρδος θύτης που έπαιξε με τα συναισθήματά σας και ταπείνωσε τον εγωισμό σας. Η στήλη πάλι έχει άλλη γνώμη.
Ο άνθρωπος που ενάντια στο δικό του συμφέρον, αλλά και στο συμφέρον του άλλου - χωρίς δηλαδή καμία λογική - μαρτυρικά επιμένει να αποκαλύψει την αλήθεια, δεν είναι ένας πολύ τίμιος, ούτε ένας πολύ σκληρός. Είναι μάλλον ένας γκαφατζής - δηλαδή κάποιος που μόνο μεταχρονολογημένα μπορεί να δει τη συνετή επιλογή, αλλά σε πραγματικό χρόνο είναι έρμαιο της αδεξιότητάς του.
Μπερδεμένα, αντιφατικά συναισθήματα, μασημένα λόγια, αβέβαιες, παρορμητικές ανακοινώσεις που ακολουθούνται από δακρύβρεχτες μετάνοιες - η σπασμωδική συμπεριφορά του φίλου σας μαρτυρά ότι τα’ χει εξίσου, αν όχι και περισσότερο χαμένα από εσάς, που είστε και το επίσημο «θύμα» αυτής της άβολης κατάστασης. Θα πιθανολογούσα μάλιστα ότι τον περιμένουν μέρες περισυλλογής και ανασυγκρότησης και όχι ανέμελες καλοκαιρινές διακοπές με το καινούριο του φλερτ, όπως ίσως φαντάζεστε.
Εντάξει - καταλαβαίνω ότι δεν είστε ακόμη σε θέση να τον συμπονέσετε. Αυτή τη στιγμή προέχει να φροντίσετε τον εαυτό σας και την δική σας ανασυγκρότηση. Μπορείτε όμως να τον απομυθοποιήσετε και να χαμογελάσετε λιγάκι εν’ όψει των δικών σας, πιο ανέμελων εύχομαι, καλοκαιρινών διακοπών.