5. Αυγούστου 2011 16:42
Κ.Φ., 20 ετών: Καλησπέρα σας... πραγματικά θέλω τη βοήθεια σας όσο πιο σύντομα γίνεται... Είμαι 20 χρονών και το αγόρι μου το ίδιο και με ζηλεύει αφάνταστα πολύ. Είμαστε 4 μήνες μαζί, δεν του έχω δώσει ποτέ το δικαίωμα να με αμφισβητεί. Όμως αυτός το κάνει και περιμένει πως και πώς να με ανακαλύψει. Του έχω δώσει δείγματα εμπιστοσύνης αλλά μάταια. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό αλλά ότι στην αρχή τουλάχιστον έβγαινα με φίλες μου για καφέ. Τώρα όχι, από τότε που έπιασε δουλειά (7 το απόγευμα μέχρι 6 το πρωί) μου είπε ότι θέλει να μένω μέσα αν δεν έχω σκοπό να το τηρήσω θα χωρίσουμε. Και εγώ, αν και με πολύ βαριά καρδιά το δέχτηκα. Είναι εγωιστής μου έδωσε ένα «κατάλογο» με κάποια πράγματα που θέλει να κάνω αν δεν τα κάνω θα με χωρίσει. Στη πρώτη στραβή μου λέει συνέχεια τέλος και εγώ καταντάω να παρακαλάω. Το αποτέλεσμα είναι να έχω κλειστεί σπίτι δεν βγαίνω παρά μόνο όταν βρισκόμαστε. Έχω μπει πολλές φορές στη διαδικασία να τον χωρίσω αλλά τίποτα. Δεν μπορώ δεν ξέρω τι με πιάνει. Έχω χάσει τις φίλες μου τους φίλους μου δεν βγαίνω ούτε μέχρι το περίπτερο. Μου μιλάει άσχημα κάθε φορά που θα κάνω κάτι που δεν του αρέσει και τώρα τελευταία σηκώνει χέρι πάνω μου όχι τίποτα τραγικό ίσα που με ακουμπάει. Δεν αντέχω άλλο, πώς είμαι μαζί του μετά από όλα αυτά που μου κάνει; Γιατί δεν τον χωρίζω; Τι έχω πάθει; Κανείς δεν με αναγνωρίζει πια. Ξέχασα να πω ότι τον αγαπάω και προσπαθώ να τον ευχαριστήσω αλλά μάταια... Ευχαριστώ που διαβάσατε το e-mail μου.
Ακούγεται ανυπόφορο. Nα είσαι με τον καχύποπτο, να ζεις σε κατ’ οίκον περιορισμό, να συμμορφώνεσαι με τους «καταλόγους» του και να ανέχεσαι τη βίαιη συμπεριφορά του. Τα λέτε και μόνη σας - είναι απορίας άξιο που μένετε μαζί του.
Αλλά φαντάζομαι πως θα έχετε τους λόγους σας. Άλλωστε δεν είναι πάντα δυσάρεστο να σε ζηλεύουν - όλη η προσοχή στραμμένη πάνω σου, κάποιος να σε έχει πάντα στο μυαλό του, τόσο εξαρτημένος που δεν πρόκειται να σε αφήσει ποτέ. Λίγη εξοικείωση με την καταπίεση να έχεις και μπορεί να σου γίνει εθιστικό.
Έτσι συμβαίνει και ο «θύτης» με το «θύμα» κάνουν ένα ζευγάρι αχώριστο, όσο το έγκαυμα με το γιαουρτάκι. Υπάκουη εσείς, έχετε την προδιάθεση να φαντάζεστε ότι αν κάνετε το δικό σας θα έρθει η καταστροφή. Αυταρχικός εκείνος, έχει το ταλέντο να υποδαυλίζει αυτές τις φαντασιώσεις σας με τις κατάλληλες απειλές. Αν ένας από τους δύο άλλαζε, θα άλλαζαν και οι ισορροπίες της σχέσης.
Προτείνω λοιπόν να πάρετε το θάρρος και να τον αψηφήσετε λιγάκι. Το «κάνε αυτό, αλλιώς…» είναι μια ατάκα που πιάνει μόνο σε αυτούς που έχουν μεγάλο φόβο ή ανάγκη. Θα την ακούτε πιο σπάνια αν μπορείτε να πείσετε ότι είστε πιο δυνατή από αυτό.