Τη φράση «είναι πολύ καλό παιδί» έχω βαρεθεί να την ακούω...

Γ.Χ., 24 ετών: Ενώ είμαι άνθρωπος τον οποίο συμπαθούν όλοι και έχω αρκετές παρέες, όσον αφορά το αντίθετο φύλο οι εμπειρίες μου είναι μηδαμινές. Αν και δεν είμαι άσχημος, έχω πολύ χαμηλή εκτίμηση για τον εαυτό μου λόγω ύψους (γύρω στο 1,65) και επειδή με βλέπουν όλες φιλικά (τη φράση «είναι πολύ καλό παιδί» έχω βαρεθεί να την ακούω). Διστάζω να πλησιάσω κοπέλες επειδή έχω φτάσει στα 24 και είναι όλες πιο προχωρημένες από εμένα (και φοβάμαι ότι θα ξενερώσουν), επειδή δεν έχω καθόλου λέγειν και δεν ξέρω τί να πω (ενώ όταν μιλάω φιλικά μπορώ να πιάσω συζήτηση για τα πάντα) και επειδή, όταν με απορρίπτουν, με πιάνει το παράπονο. Και αυτό γιατί βλέπω άλλους, που το μόνο που θέλουν είναι να περνάνε καλά και δεν εκτιμάνε αυτό που έχουν, ενώ εγώ που το μόνο που θέλω είναι μια αγκαλιά και να ξέρω ότι κάποιος ενδιαφέρεται για μένα... δεν έχω τίποτα. Δε θα έπρεπε να βλέπω τα πράγματα τόσο συναισθηματικά αλλά... αυτός είμαι και δε μπορώ ν' αλλάξω. Όλα αυτά με κάνουν να νιώθω ότι αντί για 24 έχω φτάσει τα 54 και όποτε θέλω να μιλήσω σε μια κοπέλα, στο τέλος δεν κάνω κίνηση ποτέ και μετά που το σκέφτομαι εκνευρίζομαι.. Αλλά το κακό είναι ότι νιώθω ότι δε μπορώ να κάνω τίποτα για να αλλάξω αυτήν την κατάσταση... Όσο και να το σκέφτομαι, δε μπορώ να βρω το θάρρος...

Περιγράφετε τον εαυτό σας σαν έναν γλυκό, ευαίσθητο και συνεσταλμένο άνδρα που καταφέρνει να γίνεται συμπαθής, όχι όμως και ποθητός. Τα βάζετε λοιπόν με το χαμηλό σας ύψος, που από νωρίς σας στέρησε την αυτοπεποίθηση και σας καταδίκασε στην ατολμία - αλλά τα βάζετε και με τους άλλους, γιατί είναι άδικο να έχουν πέραση οι καλοπερασάκηδες κι εσείς να μένετε μόνος, όταν το μόνο που ζητάτε είναι μια αγκαλιά και κάποιον να σας νοιάζεται.

Καταλαβαίνω βέβαια την απογοήτευσή σας, όπως και την αγανάκτησή σας, αν και αυτήν την τελευταία μάλλον δεν τη συμμερίζομαι. Κατά τη δική μου γνώμη, όσο αυτοαπορροφημένος είναι κάποιος που κοιτάζει μόνο πώς θα περάσει καλά, άλλο τόσο είναι κι εκείνος που κοιτάζει μόνο πώς θα τον νοιαστούν. Το είδος της ανάγκης διαφέρει.

Για να κερδίσετε όμως μια γυναίκα, είναι σημαντικό να ενδιαφερθείτε και για τις δικές της ανάγκες. Μπορεί να μην της είναι αρκετό να σας αγκαλιάζει. Μπορεί επιπλέον να θέλει από σας να είστε πιο δυνατός. Πιο ερωτικός. Πιο διεκδικητικός. Ή τουλάχιστον να το προσπαθήσετε για χάρη της. Και νομίζω ότι αν κι εσείς ενδιαφέρεστε για εκείνη, είναι σημαντικό να βάλετε τα δυνατά σας για να την ικανοποιήσετε, αντί να εμμένετε στο «αυτός είμαι και δεν αλλάζω».

Που ξέρετε, ίσως έτσι ανακτήσετε και την αυτοεκτίμηση που σας στέρησε το κόμπλεξ σας για το ύψος και ίσως συνειδητοποιήσετε ότι οι κοντοί μπορεί να ζηλεύουν το ανάστημα των ψηλών και οι ψηλοί τη χάρη των κοντών - αλλά τελικά ο ερωτισμός δεν κρίνεται από το μπόι, αλλά μάλλον από τον τρόπο που δίνεσαι.