Δεν θέλω να γυρνάω σε ένα σπίτι άδειο χωρίς αυτόν...

Μ.Σ., 31 ετών: Είμαι 31 και βρίσκομαι σε μια σχέση εδώ και 2 χρόνια. Μένουμε σε διαφορετικά σπίτια, αλλά τον περισσότερο καιρό τον περνάμε μαζί. Ένας από τους δύο παίρνει μια τσάντα με ρούχα για να περάσει το σαββατοκύριακο στο σπίτι του άλλου. Τις πιο πολλές φορές το 2ήμερο κρατάει παραπάνω, μόνο που τον τελευταίο καιρό έρχεται και με παίρνει για να πάμε μόνο στο δικό του. Όταν κάνω συζήτηση ότι θα ‘θελα να μείνουμε μαζί, γιατί δεν θέλω να γυρνάω σε ένα σπίτι άδειο χωρίς αυτόν και γιατί ουσιαστικά η ανάγκη μου είναι να κάνω ένα βήμα παραπάνω μαζί του, εκείνος αρνείται διότι φοβάται ότι θα μαλώνουμε συνέχεια και ότι οικονομικά δεν είναι έτοιμος, πράγμα που δεν καταλαβαίνω γιατί τα έξοδα μας θα μειωθούν στο μισό. Το κακό είναι ότι η ανάγκη μου για κάτι παραπάνω μεγαλώνει όσο περνάει ο καιρός και δένομαι μαζί του, με αποτέλεσμα να μαλώνουμε, να ζηλεύω και να τον πιέζω. Καταλαβαίνω ότι κάθε φορά που θα βγει ή θα κάνει κάτι άλλο όσο είμαστε ο καθένας σπίτι του εγώ παραλογίζομαι και τον ζηλεύω άδικα. Μα όταν είναι εδώ η εγώ εκεί ας λείπει όλη μέρα δε με πειράζει, ξέρω ότι το βράδυ θα γύρει και θα τον έχω δίπλα μου. Το θέμα είναι ότι μάλλον η σχέση πάει για διάλυση και δεν ξέρω πως να το φτιάξω.

Οι λόγοι που επικαλείται ο φίλος σας για να μην συγκατοικήσει μαζί σας μπορεί να απηχούν τις πραγματικές του σκέψεις ή μπορεί να είναι και προσχήματα, όπως ακριβώς το υποψιάζεστε. Σε κάθε περίπτωση, είναι προτιμότερο να αποδεχτείτε ότι διστάζει, έχοντας κατά νου ότι μπορεί να μην ξέρει και ο ίδιος ακριβώς γιατί, παρά να χάνετε χρόνο ζυγίζοντας τις εξηγήσεις του. Στο βαθμό που σας αφορά, έτσι έχει η κατάσταση μεταξύ σας, τουλάχιστον προς το παρόν.

Από την άλλη, το ίδιο ισχύει και για σας. Αδιάφορο γιατί, πάντως νιώθετε ανασφάλεια όταν το σαββατοκύριακο τελειώνει και πρέπει να γυρίσετε σε ένα άδειο σπίτι. Και δεν χρειάζεται καν να έχετε βάσιμες αμφιβολίες για την αφοσίωση του φίλου σας για να δικαιολογηθείτε - αρκεί το τρίξιμο της πόρτας και το σφύριγμα του αέρα τη νύχτα για να υπογραμμίσει την απουσία του και να σας δημιουργήσει το προαίσθημα της εγκατάλειψης και της επικείμενης διάλυσης της σχέσης. Με αυτή την έννοια, η ζήλεια θα μπορούσε να είναι το δικό σας ακούσιο πρόσχημα.

Όσο για την κατάληξη, αυτή θα κριθεί τελικά από εσάς τους δυο και τις παραχωρήσεις που είστε διατεθειμένοι να κάνετε για να διορθώσετε το ατυχές, κατά τα φαινόμενα, timing της σχέσης σας. Καμιά φορά, το μόνο που διαφοροποιεί μια επιτυχημένη από μια διαλυμένη σχέση, είναι λίγη υπομονή.