Με καταπίεσε φοβέρα ζητώντας μου να διαλύσω το γάμο μου...

Ε.Β., 34 ετών: Γεια σας! Είμαι 34 ετών και μητέρα 2 παιδιών ηλικίας 4 και 2 ετών αντίστοιχα. Το πρόβλημα μου είναι ότι τα τελευταία 5 χρόνια που είμαι παντρεμένη νιώθω πως έχω βυθιστεί σε ένα συναισθηματικό τέλμα. Πιο συγκριμένα, αισθάνομαι απόλυτα παραμελημένη από το σύζυγο μου, μόνη και με συνεχείς επικρίσεις από μέρους του, χωρίς καμία εκδήλωση αγάπης και τρυφερότητας. Το παράδοξο είναι ότι η σεξουαλική μας ζωή πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο ενώ το λογικό ίσως θα ήταν να συνέβαινε το αντίθετο... Όλο αυτό το διάστημα λοιπόν ψάχνω να βρω τη συναισθηματική κάλυψη και τρυφερότητα που μου λείπει στο πρόσωπο ενός άλλου άντρα. Και τη βρήκα. Έκανα λοιπόν μια παράλληλη σχέση μ’ έναν άνθρωπο που με έκανε να αισθανθώ σαν έφηβη, αλλά που με καταπίεσε φοβέρα ζητώντας μου να διαλύσω το γάμο μου για να ζήσω εγώ και τα παιδιά μου μαζί του. Αν και ήμουν πολύ ερωτευμένη μαζί του θεώρησα ότι η απαίτηση του αυτή ήταν παράλογη και αρκετά βιαστική μια και η σχέση μου μαζί του μετρούσε μόλις έναν μήνα... Αποφάσισα τελικά να τη λήξω αλλά με πολύ μεγάλο κόστος συναισθηματικό και για μένα και γι’ αυτόν που μου έδειχνε πόσο μ’ αγαπούσε και που ήξερα πως κι εγώ ήμουν πολύ ερωτευμένη μαζί του. Δεν ξέρω αν έπραξα σωστά… απλά φοβήθηκα ότι η ενδεχόμενη απόφαση μου να διαλύσω το γάμο μου και να ζήσω μαζί του θα ήταν παράτολμη πολύ. Θα ήθελα να μου πείτε τη γνώμη σας. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Νομίζω ότι θα συμφωνήσω μαζί σας. Για μια τόσο σημαντική απόφαση, που θα σημάνει τη διάλυση του γάμου σας και θα αναστατώσει τη ζωή όλων στην οικογένεια, τα χρονικά περιθώρια που σας επιτρέπει ο φίλος σας μοιάζουν ασφυκτικά.

Υπό μια έννοια βέβαια, η επιμονή του - εκτός του ότι είναι ενδεικτική δυνατών συναισθημάτων - προσθέτει στην ερωτική σας ιστορία και μια δραματική εσάνς που την κάνει ακόμη πιο συναρπαστική. Υπό μια άλλη όμως, έτσι όπως σας πιέζει να φέρετε τα πάνω κάτω μετά από ένα μόλις μήνα σχέσης, μοιάζει να υπονοεί ότι η ζωή που κάνατε μέχρι τώρα δεν ήταν αρκετά σημαντική ώστε να την πάρετε στα σοβαρά. Και αυτό δεν είναι και πολύ ευαίσθητο εκ μέρους του. Ούτε πολύ τρυφερό.

Καταλαβαίνω βέβαια ότι ακόμη και αν αισθάνεστε ότι «κάνατε το σωστό», υπάρχει μεγάλη απογοήτευση σε αυτή την υπόσχεση ευτυχίας που αναγκαστήκατε να αποχωριστείτε οριστικά - με το οριστικά βέβαια να εξαρτάται από το πόσο σοβαρολογεί ή υπερβάλλει ο φίλος σας - και αυτό μένει να το δείξει ο χρόνος. Που, αποζημιώνοντάς σας κάπως για την απροθυμία σας να χειραγωγηθείτε, είναι τώρα με το μέρος σας.