Ανοίχτηκα και τώρα νιώθω εκτεθειμένη...

Ε.Π. 31 ετών: Έχει σχέση πολλά χρόνια, έχει κουραστεί και δεν αντέχει άλλο την πίεση και το άγχος, θέλει εδώ και καιρό να χωρίσει αλλά ταυτόχρονα φοβάται. Το τελευταίο διάστημα ήρθαμε αρκετά κοντά, μου είπε ότι νιώθει πράγματα για μένα, νομίζω όμως χωρίς να έχει καταλήξει στο τι θέλει να κάνει. Ταυτόχρονα η κοπέλα του κάτι κατάλαβε πριν καν προχωρήσει η κατάσταση μεταξύ μας, πρακτικά τουλάχιστον, και τσακώθηκαν. Από τότε δεν μου μιλάει. Τον ξέρω πολλά χρόνια και γνωρίζω ότι δεν ήθελε να παίξει και ότι νοιάζεται, αλλά με δυσκολεύει το ότι δεν μου μιλάει, συν του ότι ανοίχτηκα και τώρα νιώθω εκτεθειμένη και πολύ φοβάμαι ότι ακόμα κι αν πούμε ότι δεν θα συμβεί τίποτα μεταξύ μας, η σχέση μας δεν θα επανέλθει στο πριν λόγω της κοπέλας του, που θα έχει πρόβλημα.

Το «θάψιμο» του άλλου-μισού σε ανθρώπους εμπιστοσύνης (αυτό προαιρετικό) δεν είναι τυχαία προσφιλής συνήθεια όλων. Κατευνάζει τα νεύρα, αποφορτίζει από τις συσσωρευμένες εντάσεις και τελικά όχι μόνο δεν απειλεί, αλλά - ίσα ίσα - προστατεύει τις σχέσεις, καθώς λειτουργεί σαν κυματοθραύστης σε μια επιθετικότητα που μπορεί και να απέβαινε καταστροφική, αν την εξαπολύαμε ακατέργαστη ο ένας στον άλλον.

Όπως όμως ορίζει η αμφιθυμική μας φύση, εκτός από την επιθετικότητα, υπάρχει και η αγάπη. Θα συμφωνήσω λοιπόν μαζί σας: το ότι ο φίλος σας σάς εκμυστηρεύτηκε τα παράπονά του από τη σχέση του και όσα νιώθει για σας, δεν σημαίνει ότι δεν νοιάζεται - και για το κορίτσι του και για σας φυσικά. Αλλά, από την άλλη, αυτό το νοιάξιμό του δεν αποκλείει καθόλου ότι ήθελε να παίξει και λίγο.

Άλλωστε, και στο παιχνίδι δεν υπάρχει απαραίτητα κακοήθεια. Μόνο διάψευση κάποιων προσδοκιών. Των δικών σας σε αυτή την περίπτωση - διότι είναι νομίζω σαφές πως σας είχε δημιουργηθεί η προσδοκία ότι στο άμεσο μέλλον ο φίλος σας θα χωρίσει και θα επιδιώξει να έρθετε ακόμη πιο κοντά.

Όπως και να έχει πάντως, αυτό τελικά δεν συνέβη και το ζευγάρι παραμένει προς το παρόν μαζί. Και είναι επόμενο να σας αποφεύγουν, εφόσον εκτός από παρ’ ολίγον ερωμένη, είστε και μάρτυρας μιας κρίσης που κατέληξε να απειλήσει τη σχέση τους. Καταλαβαίνω βέβαια ότι αυτό σας είναι πολύ δυσάρεστο, αλλά, αν το καλοσκεφτείτε, ίσως είναι για το καλύτερο. Είναι άχαρο να αρκείστε στον ρόλο της έμπιστης, όταν αυτό που πραγματικά θέλετε είναι η θέση της κυράς.