Το ξέρω είναι τραγικό, αλλά ερωτεύτηκα το γυναικολόγο μου…

Μ.Α., 26 ετών: Είμαι 26 χρονών και έγκυος στον 5ο μήνα. Το ξέρω είναι τραγικό αυτό που μου συνέβη αλλά ερωτεύτηκα το γυναικολόγο μου (46 χρονών)... Αυτός είναι διαχυτικός μαζί μου -ή τουλάχιστον έτσι νομίζω- να φανταστείτε την τελευταία φορά πρόσεξε τα νύχια μου και τα... παπούτσια μου! Δεν ξέρω τι να υποθέσω γιατί ήταν μπροστά και ο άντρας μου και η μητέρα μου! Σημειωτέον, κανείς απ' τους δυο δεν μου ανέφερε κάτι, ότι δηλαδή ο γιατρός μου κάνει κόρτε. Μάλλον όλα αυτά είναι μέσα στο μυαλό μου κι εκείνος απλά κάνει καλά τη δουλειά του και είναι φιλικός κι εγώ τα βλέπω διαφορετικά τα πράγματα... Όταν έχουμε εξέταση και τον παίρνουν τηλέφωνο είναι πάντα γλυκομίλητος με όλες-ους. Σήμερα που μιλήσαμε για να του πω κάποια αποτελέσματα εξετάσεων απ' το τηλέφωνο, μου λέει «τι κάνεις Μαράκι μου;» και στο τέλος με ρώτησε «τι άλλο;». Επίσης του είπα ότι θα του στείλω τα αποτελέσματα και με mail και μου είπε «ωραία θα τις δω και θα σου απαντήσω». Δεν ξέρω τι να κάνω, να φανταστείτε τον βλέπω ακόμα και στο όνειρο μου... Όσον αφορά στον άντρα μου, τον αγαπώ αλλά δεν είμαι πλέον ερωτευμένη κι όχι μόνο τώρα λόγω του γιατρού, αλλά εδώ και πολύ καιρό. Μου έχει ξανατύχει δε να ερωτευτώ μέσα στο γάμο αλλά ποτέ δεν έκανα κάτι με άλλον και μάλλον θα δυσκολευτώ να κάνω. Ποια είναι η γνώμη σας; Είμαι ακόμη μια ασθενής του γιατρού ή με βλέπει άραγε κάπως διαφορετικά; Και πόσο διαφορετικά θα μπορούσε να δει κάποιος -και μάλιστα γυναικολόγος- μια έγκυο γυναίκα; Σημειωτέον ότι είμαι αρκετά ευπαρουσίαστη και περιποιούμαι πολύ τον εαυτό μου... Σας ευχαριστώ.

Κοίτα να δεις πώς έγινε τώρα… στις εκλογές με είχαν αποσπάσει στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως. Εκεί μια μέρα με βλέπει ο Υπουργός και μου λέει: «Εσύ παιδί μου θα πας πολύ μπροστά…». Τις προάλλες πάλι, τον είδα σε μια έκθεση ζωγραφικής. Του λέω: «Τα σέβη μου κύριε Υπουργέ!»… και μου χαμογέλασε ο Υπουργός… Τότε θα με θυμήθηκε!

Η κόμισσα της Φάμπρικας (1969)

Συγχωρέστε μου την χιουμοριστική διάθεση, αλλά διαβάζοντας την αναφορά σας δεν μπορούσα να μην συνδέσω το «ο γιατρός μου κάνει κόρτε» με το «μου χαμογέλασε ο Υπουργός». Σας παραθέτω λοιπόν το σχετικό απόσπασμα, με την ελπίδα ότι θα διασκεδάσετε και δεν θα το πάρετε προσωπικά.

Άλλωστε, δεν υπάρχει και λόγος. Σε όλους μας έχει συμβεί να φαντασιωνόμαστε - ή και να πιστεύουμε πραγματικά - ότι κάποιο «σημαντικό πρόσωπο» τρέφει μια ιδιαίτερη εκτίμηση για μας. Είναι ένας τρόπος για να αντισταθμίζουμε δυσάρεστα συναισθήματα - μειονεξίας, απογοήτευσης, πλήξης ή παραμέλησης - και να παρηγορούμαστε με την καταπραϋντική πεποίθηση ότι κάποιος μας ξεχωρίζει.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι έχετε αστοχήσει στην εκτίμησή σας. Ίσως να μην είναι μόνο η ιδέα σας - και ο γιατρός πράγματι να σας συμπαθεί πολύ και να θαυμάζει την εμφάνισή σας. Όμως, η προσήνεια με την οποία σας απευθύνεται δεν παραπέμπει απαραίτητα σε ερωτικές διαθέσεις. Ίσως απλά φροντίζει να σας προστατεύσει από το άγχος και την αμηχανία της γυναικολογικής εξέτασης.

Ας αφήσουμε όμως τον γιατρό, για να στραφούμε σε κάτι που μοιάζει πιο σημαντικό και που, σε κάποιον βαθμό, ίσως εξηγεί και τα συναισθήματά σας για εκείνον. Βρίσκεστε, λέτε, σε μια σχέση που, ενώ σε γενικές γραμμές σας καλύπτει, ερωτικά έχει πια μαραζώσει. Και το αποδέχεστε, ελπίζοντας πως η αγάπη θα είναι αρκετή για να σας κρατήσει μαζί, κι ας μην θέλετε πια τόσο πολύ ο ένας τον άλλο. Στο μεταξύ, διοχετεύετε τον ρομαντισμό σας σε περαστικές από τη ζωή σας φιγούρες και έτσι ζείτε στη φαντασία τις ερωτικές ιστορίες που σας λείπουν από την πραγματική ζωή.

Κανένα πρόβλημα, αν αυτό έχετε ανάγκη - ειδικά αυτή την περίοδο που προέχει να είστε χαλαρή και ευδιάθετη. Αλλά, αν το δείτε σε βάθος χρόνου, είστε πολύ νέα για να παραιτηθείτε οριστικά από τον έρωτα. Κάποια στιγμή λοιπόν, θα χρειαστεί να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα και να βρείτε μια πιο ικανοποιητική λύση.