Π.Κ., 29 ετών: Γεια σας. Πριν 3 μήνες ο σύντροφος μου μου ζήτησε να χωρίσουμε. Μου είπε ότι δεν ταιριάζουμε και ότι καλύτερα είναι να σταματήσουμε εδώ. Κάτι έσπασε, λέει, μέσα του όταν πριν λίγες μέρες του είπα ότι σκέφτομαι να χωρίσουμε, μετά από τηλεφωνικό καβγά, για ένα γεγονός που συνέβη την προηγούμενη μέρα. Έφυγε ταξίδι χωρίς να συναντηθούμε και μου ανακοίνωσε την απόφαση του σε έναν καφέ στο διάλειμμα από την δουλειά του. Προσπάθησα όταν μου το είπε να του αλλάξω γνώμη αλλά ήταν ανένδοτος. Ανταλλάξαμε κάποια μηνύματα για 2 μέρες και μετά τίποτα. Μου έστειλε μετά από 2 εβδομάδες ένα τυπικό μήνυμα και απάντησα τυπικά. Αποφάσισα να μην έχω καμία επικοινωνία γιατί τέτοιου είδους μηνύματα μόνο ελπίδες μου έδιναν. Τον είδα με άλλη, δεν είδα κάτι ερωτικό αλλά δεν μπορώ να ξέρω και τι είναι. Είχα αποφασίσει να του στείλω μήνυμα γιατί σε λίγες μέρες έχει τα γενέθλια του. Ένα τυπικό χρόνια πολλά να τα εκατοστίσεις;
Αν καταλαβαίνω καλά, αυτή την περίοδο, εσείς και ο (πρώην;) φίλος σας επιδίδεστε σε μια αναμέτρηση του εγωισμού σας.
Εσείς κάνατε την αρχή, εκστομίζοντας μια αναξιόπιστη, όπως αποδείχθηκε, πρόθεση χωρισμού. Ίσως να ήταν η ένταση της σύγκρουσης που σας παρέσυρε, ίσως μια αντισταθμιστική αντίδραση σε κάτι που εκλάβατε ως προσβολή, πάνω στον καβγά, ίσως απλά μια ασυνείδητη απόπειρα να πάρετε στα χέρια σας τον έλεγχο της σχέσης.
Σε κάθε περίπτωση, ο φίλος σας μάλλον αισθάνθηκε πολύ απειλητικό το ενδεχόμενο να τον χωρίσετε και φρόντισε να σας προλάβει. Και, από κει και έπειτα επέμεινε πεισματικά σε αυτή την απόφαση, ίσως για να εξασφαλίσει ότι δεν θα είναι εκείνος που θα φύγει καταρρακωμένος από τη σχέση, ίσως και για να σας τιμωρήσει για την σκληρή σας μεταχείριση.
Από τότε είστε φειδωλοί με τις συγκινήσεις που θα πρόδιδαν επιθυμία, νοσταλγία και πληγωμένα συναισθήματα. Επικοινωνείτε σπάνια, τυπικά και, αν γίνεται, με την πρόφαση κάποιας ειδικής περίστασης - όπως τα γενέθλια.
Αλλά τόση επιφύλαξη και αναστολή δεν νομίζω ότι θα σας πάει πουθενά. Αν σκέφτεστε λοιπόν την επανασύνδεση, ας μην είναι το μήνυμά τυπικό, αλλά ζεστό, μήπως και καταφέρει να λιώσει τους πάγους που με τόση επιμέλεια παρεμβάλλετε μεταξύ σας.