Η αδελφή μου απολαμβάνει πράγματα τα οποία εγώ στερούμαι...

Α.Κ., 23 ετών: Είμαι 23 ετών και έχω μια αδελφή 2 χρόνια μικρότερη. Το θέμα μου είναι ότι ζηλεύω πολύ. Ξέρω ότι μπορεί να ακουστώ κακιά, αλλά δεν αντέχω το γεγονός ότι αυτήν την περίοδο η αδελφή μου απολαμβάνει πράγματα τα οποία εγώ τα στερούμαι και τα οποία θα ήθελα πολύ να είχα. Επιπλέον θυμώνω με το γεγονός ότι η αδελφή μου με μιμείται σε πολλά πράγματα που έκανα εγώ στο παρελθόν, κυρίως όσον αφορά τους άντρες. Τέλος, ξέρω ότι η ιστορία μου δικαιολογεί όλα αυτά που νοιώθω, καθώς δεν μεγάλωσα σε ένα υγιές περιβάλλον - αντιθέτως... Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι όλα αυτά μου είναι πολύ δυσάρεστα και έντονα, ανυπόφορα, τι θα με συμβουλεύατε να κάνω; Ευχαριστώ.

Δεν είναι «κακία» να ζηλεύουμε τα αδέλφια μας. Είναι μια αναμενόμενη αντίδραση που κάνει την εμφάνισή της σε όλες τις οικογένειες - υγιείς και παθολογικές.

Φανταστείτε (εκτός κι αν είστε εσείς η πρώτη, οπότε το ξέρετε) πώς αισθάνεται το πρωτότοκο παιδί - που θεωρεί αυτονόητο να απολαμβάνει όλη την προσοχή και την φροντίδα των γονιών - όταν, με τη γέννηση του δεύτερου, το υποχρεώνουν να μοιράζεται. Οι διαθέσεις του, καταλαβαίνετε, δεν είναι καθόλου φιλικές. Είναι μάλλον φονικές - αν και με την πάροδο του χρόνου αυτό απωθείται.

Ο ανταγωνισμός όμως παραμένει και συνεχίζει να εκφράζεται με - περισσότερο ή λιγότερο - βίαιους τρόπους. Ενώ οι γονείς μπορούν πράγματι να τον υποδαυλίσουν, με τις συγκρίσεις, τις προτιμήσεις και ενίοτε τις αδικίες τους.

Στη δική σας περίπτωση τώρα, που οι αδελφές είστε ολόκληρες γυναίκες, η αντιζηλία μπορεί να μην εκφράζεται πια (εύχομαι) με μαλλιοτραβήγματα και τσιρίδες, αλλά παραμένει έντονη, δυσάρεστη και ανυπόφορη - τουλάχιστον για σας. Δεν ξέρω βέβαια ποια είναι αυτά που η αδελφή σας έχει και εσείς στερείστε, αλλά όταν τονίζετε πόσα κατέκτησε ξεσηκώνοντας δικές σας συμπεριφορές, είναι σαν να υπονοείτε ότι σφετερίστηκε την θέση σας και έκλεψε τα προνόμιά σας. Για αυτό ίσως θυμώνετε.

Τα πράγματα όμως μπορεί να μην είναι ακριβώς έτσι. Αν η μίμηση είναι, όπως λένε, η ειλικρινέστερη μορφή κολακείας, το μόνο συμπέρασμα που βγαίνει από την ιστορία είναι ότι η μικρή αδελφή κάποτε σας θαύμαζε - και αυτό δεν είναι δα και τόσο αξιοκατάκριτο.

Θα μου πείτε, εσείς ξέρετε καλύτερα πώς ήταν και είναι τα πράγματα στην οικογένεια. Αν έχετε πάντως τη διάθεση να μας συμπληρώσετε κάτι, περιμένουμε λεπτομέρειες στα σχόλια παρακάτω.