Σχέση εξάρτησης; Αρρωστημένη σχέση; Τι μου συμβαίνει;...

Ε.Μ., 32 ετών: Είμαι 32 κ ο πλέον "σεξουαλικός" μου σύντροφος 40. Είχαμε σχέση 3 χρόνων, συζούσαμε, με πολλά προβλήματα που κυρίως δημιουργήθηκαν από την πλευρά του. Είναι χρήστης αλκοόλ σε καθημερινή βάση και έφτασε σε σημείο κάποιες φορές να με χτυπήσει σε καβγά επειδή δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα νεύρα του. Εγώ ήμουν κολλημένη συναισθηματικά μαζί του πάντα αντιδρούσα σε αυτή του την πράξη όμως πάντα γύριζα. Περάσαμε πολλά μαζί πολλές δυσκολίες. Το σεξ όμως ήταν το κάτι άλλο και για τους δυο μας άσχετα με τα προβλήματα. Κάποια στιγμή όμως εγώ άρχισα να κουράζομαι από την άσχημη συμπεριφορά λόγω αλκοόλ, την ανισορροπία του σε κάποια θέματα οικονομικά, με λίγα λόγια έβαλα λίγο στην άκρη το συναίσθημα και είδα με τα μάτια της λογικής. Όταν ΕΙΔΑ λοιπόν τι μου συνέβαινε πήρα την απόφαση να φύγω από αυτόν τον άνθρωπο. Πέρασε πολύς καιρός για να βρω τον εαυτό μου... τον βρήκα όμως! Έχουν περάσει 2 χρόνια και κάτι που δεν είμαστε ουσιαστικά μαζί. Όλο αυτό το διάστημα δεν σταμάτησε να με ενοχλεί με τηλέφωνα και πάντα όταν έμπαινα στην διαδικασία να τον συναντήσω φυσικά κάναμε σεξ. Τον τελευταίο χρόνο δεν συναντηθήκαμε καθόλου ούτε είχαμε τηλεφωνική συνομιλία. Πριν ένα μήνα περίπου άρχισε πάλι τα τηλέφωνα και μετά από συναντήσεις και συζητήσεις μου είπε ότι θέλει να είμαστε πάλι μαζί. Το πρόβλημα είναι ότι εγώ δεν τον εμπιστεύομαι για να κάνω κάτι σταθερό ξανά μαζί του ενώ αισθάνομαι ότι τον αγαπώ πραγματικά. Μπέρδεμα εεε;;; Το σεξ πλέον δεν είναι όπως παλιά, από την δική μου μεριά δεν μπορώ να αφήσω τον εαυτό μου ελεύθερο και να το ευχαριστηθώ στο απόλυτο. Γενικά αισθάνομαι πολύ μπερδεμένη για το τι πρέπει να κάνω με αυτόν τον άνθρωπο στην ζωή μου. Σχέση εξάρτησης; Αρρωστημένη σχέση; Τι μου συμβαίνει; ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ.

Η ιστορία σας με αυτόν τον άνδρα που περιγράφετε σαν βάναυσο και πότη έχει κρατήσει πολλά χρόνια και έχει πάρει διάφορες τροπές, όλες αρκετά δραματικές. Το δράμα όμως μοιάζει να μην είναι πρόβλημα στη σχέση σας - ίσα ίσα, θα έλεγε κανείς πως επιδρά και στους δυο σας κάπως αφροδισιακά.

Θα μου πείτε, αυτό δεν βγάζει νόημα: πρέπει να είναι κανείς μαζοχιστής για να του αρέσει να του συμπεριφέρονται άσχημα και να τον χτυπάνε. Άλλωστε μας το επισημαίνετε: το σεξ είναι το κάτι άλλο άσχετα από τα προβλήματα, και όχι χάρη σ’ αυτά.

Εκεί όμως νομίζω ότι υπάρχει μια υποψία αυτό-εξαπάτησης. Αν αυτή η σχέση σας είχε κουράσει, νομίζω θα την είχατε διακόψει οριστικά. Αν οι απόπειρες του να επικοινωνήσει σας ενοχλούσαν, θα δυσανασχετούσατε με τα τηλέφωνα και θα αποφεύγατε να τον συναντήσετε. Και, φυσικά, αν δεν τον θέλατε, δεν θα κάνατε σεξ μαζί του χαριστικά. Ας συμφωνήσουμε λοιπόν ότι του έχετε μια προτίμηση, αν και είναι παράδοξη και καμιά φορά σας πληγώνει.

Τώρα, για ποιον λόγο του έχετε αυτή την προτίμηση, γιατί παίρνετε αποστάσεις από την επιλογή σας, αποδίδοντας την στη δική του βούληση και γιατί εμφανίζεστε σαν να μην είστε σε θέση να ορίσετε τη ζωή σας - αυτή είναι μια άλλη, πολύ πιο σύνθετη ιστορία. Κάτι θα σας έρχεται φαντάζομαι στο μυαλό. Εξερευνήστε το και ίσως κατανοήσετε γιατί σας είναι τόσο οικείο και απαραίτητο να ζείτε δραματικά.