Εγώ γι'αυτόν είμαι ιδανική και αυτός για μένα χαζούλης!

Μ.Ν. 36 ΕΤΩΝ: Γεια σας. Είμαι σε μια σχέση που πρώτη φορά νιώθω ότι κάποιος ενδιαφέρεται για τα θέλω μου και εμένα. Πρώτη φορά νιώθω ότι μπορώ να είμαι ο εαυτός μου χωρίς να πρέπει να υποδύομαι κάτι άλλο και το σημαντικότερο ο φίλος μου όχι μόνο να το αποδέχεται αλλά να του αρέσει κιόλας. Ταιριάζουμε σχεδόν σε όλα, θέλουμε τα ίδια πράγματα.....πρώτη φορά είμαι σε μια σχέση και είμαι ήρεμη χωρίς έντονους καυγάδες κτλ. Πρώτη φορά είμαι η ιδανική για κάποιον και σημαντική. Είναι ένας ήρεμος άνθρωπος, γλυκός όπως είχα ονειρευτεί σε γενικές γραμμές τον σύντροφο μου, όμως...υπάρχει κάτι που δεν με αφήνει να αφεθώ σε αυτή την σχέση. Το πρώτο είναι η διαφορά ηλικίας, όντας εγώ 36 και αυτός 26 και το δεύτερο είναι ότι πιάνω τον εαυτό μου να ντρέπεται γι'αυτόν με αποτέλεσμα να μην τον εμφανίζω στο κοινωνικό μου περίγυρο και να νιώθω αποκλεισμένη. Για πόσο ακόμα;....Είναι σχεδόν χαζούλης, δεν ξέρει να μιλάει υπό την έννοια να ξεκινήσει ή να πάρει μέρος σε μια συζήτηση. Δηλαδή αν τον αφήσεις σε μια κοινωνική συγκέντρωση το πιθανότερο είναι να κάνει παρέα όχι με τα αγόρια της παρέας αλλά με τα παιδάκια αν υπάρχουν ή τα ζωάκια που πιθανόν να είναι στο δωμάτιο. Ακόμα και μεταξύ μας όταν μιλάμε δυσκολεύομαι να καταλάβω τι θέλει να πει, καθώς ο λόγος του δεν είναι σωστός. Δυσκολεύεται να κάνει μια πρόταση όταν προσπαθεί να σου εξηγήσει κάτι. Το δίλλημα μου είναι να αφεθώ σε αυτή την σχέση ή να χωρίσω; Είναι γλυκός άνθρωπος και ξέρω ότι στην πορεία θα βγάλω και άλλα συναισθήματα γι' αυτόν, πιο δυνατά, ξέρω ότι θα είμαι καλά σε αυτή τη σχέση και προπάντων ήρεμη, κάτι που δεν είχα σε προηγούμενες αλλά πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται τι θα πουν οι άλλοι όταν τον γνωρίσουν; συγγενείς και φίλοι και γνωστοί; Ξέρω ότι είναι λάθος να σκέφτομαι έτσι και ότι από την στιγμή που αυτή η σχέση με κάνει να νιώθω όμορφα δεν πρέπει να δώσω σημασία στην γνώμη των άλλων. Αλλά νιώθω άβολα και μόνο στην ιδέα να βρεθούμε με άλλα ζευγάρια και ο δικός μου άνθρωπος να μην μπορεί να παρακολουθήσει ή να συμμετέχει. Νιώθω άβολα στην ιδέα να πούνε "αχ η κακομοίρα τα έχει με μικρό και χαζό". Δεν είναι παιδί της εποχής, φαντάζει ρομαντικός και πολύ αγαθός. Δεν γνωρίζει πολλά πράγματα, δεν είναι παιδαράς παρά ένα γλυκό παιδί....Πείτε μου σας παρακαλώ την γνώμη σας. Εσείς τί θα κάνατε στην θέση μου αν είχατε βρει σχεδόν ότι ζητούσατε από μια σχέση σε έναν άνθρωπο που θα ντρεπόσασταν να τον παρουσιάσετε στον κύκλο σας και να παραδεχθείτε ότι ΝΑΙ αυτός είναι ο σύντροφος μου;

Η αλήθεια είναι ότι με μπερδέψατε! Πως γίνεται να είστε τόσο καλά με έναν άνθρωπο, να θεωρείτε ότι είναι όπως τον είχατε ονειρευτεί σε γενικές γραμμές και από την άλλη να ντρέπεστε γι'αυτόν; Δεν μιλάτε για το ίδιο πρόσωπο;Θα σας πρότεινα τα ερωτηματικά που έχετε να τα απαντήσετε πρώτα σε σχέση με τον εαυτό σας και έπειτα σε σχέση με άλλους ανθρώπους. Αυτός ο άνθρωπος που από τη μία σας κάνει να νιώθετε όμορφα και από την άλλη τον θεωρείτε χαζούλη, είναι μια δική σας επιλογή και καλό θα ήταν να εξετάζατε τους λόγους που σας οδήγησαν σε αυτή. Μπορείτε επίσης να φτιάξετε μια λίστα με τα 'υπέρ' και τα 'κατά' του συντρόφου σας και στη συνέχεια να αξιολογήσετε ποιά από αυτά είναι για εσάς σημαντικότερα. Αν ακολουθήσετε τα παραπάνω πιστεύω ότι θα βρείτε την απάντηση που κρύβεται μέσα σας.