Μήπως είμαι από ανασφάλεια σε σχέση;

Κ.Κ. 23 ΕΤΩΝ: Χαίρεται. Είμαι 23 ετών και έχω σχέση με ένα αγόρι (24) παραπάνω από ενάμιση χρόνο. Παρόλα αυτά, δεν το έχω πει ακόμη στους γονείς μου. Φοβάμαι πως ντρέπομαι να τον παρουσιάσω, επειδή δεν θα τον εκτιμήσουν, επειδή δεν έχει σπουδάσει, δεν ξέρω γιατί...ενώ όλοι οι συγγενείς και τα παιδιά τους είναι άνω του 18, πανεπιστήμια κλπ. Από την άλλη φοβάμαι μήπως αυτό είναι μια δικαιολογία, ενώ στην πραγματικότητα δεν τον θέλω παρά μόνο για να καλύψει τα κενά μου. Μια κοντινή μου φίλη λέει πως απλά μου καλύπτει τις ανασφάλειες. Μήπως ισχύει? Αν ναι, είναι κακό? Για να διευκρινήσω την κατάσταση, εγώ τελειώνω τις σπουδές μου και το αγόρι μου εδώ και λίγους μήνες βρήκε δουλειά σαν σεκιούριτι. Μήπως και αυτό κατακριθεί?

Το γεγονός ότι προβληματίζεστε και ψάχνετε μέσα σας τι συμβαίνει θα σας φανεί πολύ χρήσιμο, γιατί μόνο έτσι μπορεί να βρείτε τις απαντήσεις σας. Το ότι μπορεί η επιλογή του συγκεκριμένου συντρόφου να έγινε από σας λόγω ανασφάλειας, πιθανόν να ισχύει, ωστόσο αποτελεί μια γενίκευση. Σκεφτείτε λοιπόν γιατί μπορεί να επιλέξατε ένα σύντροφο που ντρέπεστε γι'αυτόν; Σε τι εξυπηρετεί μια τέτοια σχέση; Το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα κακό αν το κάνετε από ανασφάλεια ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Από τη στιγμή που φαίνεται να μη σας καλύπτει, σας βάζει η ίδια η κατάσταση στη διαδικασία σκέψης και η λύση είναι πολύ κοντά. Δύσκολο (αλλά σίγουρα όχι κακό) θα ήταν να συνεχίσετε στην σχέση αυτή νομίζοντας ότι έτσι καλύπτονται τα κενά σας. Όταν κανείς επιλέγει κάποιον σύντροφο για να καλύψει τα δικά του κενά, πολύ σύντομα η σχέση αυτή αισθάνεται να μην τον καλύπτει και αυτό συμβαίνει όχι γιατί δεν τα καταφένει ο συγκεκριμένος σύντροφος αλλά γιατί κανένας σύντροφος δε μπορεί να καλύψει τα δικά μας κενά...αυτά πρέπει ο εαυτός μας να βρει τον τρόπο να τα καλύψει!