Ο έρωτας με οδηγεί στα άκρα!

Ο.Χ. 18 ΕΤΩΝ: Γεια σας. Το δικό μου πρόβλημα είναι ότι είμαι πολύ ερωτευμένη με κάποιον που έχει σχέση 6 χρόνων. Ο ίδιος έχει δηλώσει τα ίδια συναισθήματα με εμένα, έχουμε κάνει όλα τα ωραία πράγματα που κάνουν οι ερωτευμένοι άνθρωποι και από αυτά που λέει ο ίδιος, άλλα και οι κοινοί φίλοι, ήμουν η πρώτη με την οποία απάτησε την κοπέλα του. Το έκανε βέβαια για να ξεσκάσει. Έτσι τον γνώρισα. Από one night stand. Αργότερα σε συζητήσεις μου είπε ότι με μισεί που με γνώρισε, γιατί τώρα του λείπω και ότι είμαι ο έρωτας του. Και; Τι κατάλαβα; Δεν χώρισε για μένα, δεν χωρίζει. Κάθε φορά που πάει να γίνει κάπως ματαιώνεται. Νομίζω ότι δεν με εμπιστεύεται. Δεν δέχομαι να πιστέψω ότι μου είπε ψέματα, γιατί ήμουν εγώ και αυτός. Τον κοιτούσα και με κοιτούσε, γιατί να θέλει να με κάνει να υποφέρω, γιατί να πει ψέματα; Κυρίως δεν το δέχομαι γιατί είμαι πολύ πολύ ερωτευμένη όπως είπα. Ώσπου έφυγα και έφυγε, στην πόλη του στην πόλη μου και εγώ δεν θα μπορούσα να επικοινωνήσω μαζί του, γιατί θα ήταν με την κοπέλα του. Δεν είχα νέα του και δεν κοιμόμουν για μέρες . Δεν με ενδιέφερε κανείς και αυτός με πλήγωσε πολύ. Έτυχε μετά από 2 μήνες να συναντηθούμε σε κοινό έδαφος - πάρτι. Ήταν και η κοπέλα του, του ζήτησα να μη με θυμάται. Δε θέλω να τον θυμάμαι και να θυμόμαστε ο ένας τον άλλο. Αυτός μου είχε πει νωρίτερα ότι κάθε μέρα του έλειπα και περισσότερο και ότι δεν μπορεί να μην με σκέφτεται και ότι με βλέπει παντού... κτλ. Το θέμα είναι ότι όταν χωριστήκαμε για να πάει ο καθένας στην πόλη του ήμαστε φουλ ερωτευμένοι και με έγραψε 2 μήνες!(και δεν χωρίζει και την κοπέλα του, τι πρόβλημα έχει; -η οποία είναι πιο όμορφη από εμένα, δική μου εκτίμηση και αχρείαστη). Έτσι λοιπόν επιστρέφοντας στην πόλη μου για άλλη μια φορά μετά το πάρτι και αφού αυτά ήταν τα τελευταία λόγια που του είπα, πήρα την απόφαση να γίνω ασέξουαλ γιατί προφανώς ένιωθα ηττημένη και επίσης ότι ήταν μάταιο να είμαι γυναίκα αφού δεν θα ήμουν η γυναίκα του. Τελικά σε μια έξοδο ένας ως τότε καλός μου φίλος ήρθε και με φίλησε και ξαφνικά έγινε το αγόρι μου. Είμαστε μαζί 1,5 μήνα ενώ με τον έρωτα της ζωής μου ήμουν 1,5 χρόνο. Η σχέση μου δεν έχει προβλήματα μ' αγαπάει και τα σχετικά, αλλά δεν είμαι σωστή απέναντι του. Eγώ είμαι ερωτευμένη με κάποιον άλλο που έχει κοπέλα και θα καταλήξω να πληγώσω το αγόρι και φίλο μου γιατί ζει στην σκιά του. Mελαγχολώ συχνά, για το ότι είμαι μακριά του πρώτου, για το ότι έγινε όπως έγινε, για την κοπέλα του άλλου που δεν σκέφτηκα ότι κάνω παράσιτα στην δική της σχέση και νιώθω απαίσια για τον εαυτό μου που ξεκίνησα την σχέση αυτή που δεν αξίζει στο αγόρι μου που είναι θαυμάσιο. Μακάρι να ήμουν ερωτευμένη μ' αυτόν αλλά δεν είμαι. Έτσι περνάω μέρες που δεν τρώω και μέρες που τρώω πάρα πολύ αγχωμένα, υπερφαγίες. Πήγα στο νοσοκομειό για το στομάχι μου, είχα αρχίσει να καταρρέω. Όποτε σκέφτομαι τον έρωτα μου έχω αρρυθμίες και γενικά εμφανίστηκαν διάφορα προβλήματα υγείας. Απλά δεν ξέρω τι να κάνω για να νιώσω και εγώ καλύτερα να σταματήσω να πληγώνω και να πληγώνομαι. Να διεκδικήσω, να συμβιβαστώ ή να δώσω χρόνο στον εαυτό μου; Και μην μου πείτε παρακαλώ ότι ο χρόνος θα δείξει γιατί  δεν γίνετε να περιμένω άλλο. Ψυχορραγώ και βοήθεια. Ακούγεται πολύ τραγελαφικό έτσι όπως αποτυπώνεται ακόμα και για μένα που τα γράφω, αλλά είναι μια τραγικοποιημένη αλήθεια. Τραγικοποιημένη αλλά αλήθεια. Έχω αποκλειστεί από τον κοινωνικό μου περίγυρο και παχαίνω, αρρωσταίνω, πονάω, γίνομαι επιθετική και φέρομαι άσχημα. Βοήθεια!

Πιστεύω ότι είναι κρίμα για ένα κορίτσι στην ηλικία σας να βρίσκεται σε τέτοια δύσκολη συναισθηματική κατάσταση εξαιτίας ενός έρωτα, όσο σημαντικός και αν είναι αυτός! Δεν νομίζετε ότι η συμπεριφορά σας είναι ακραία και κάνετε πολύ κακό στον εαυτό σας; Θεωρώ ότι στην κατάσταση σας θα πρέπει να δείτε κάποιον ειδικό ώστε να σας βοηθήσει να βγείτε από τη δυσκολία, πριν τα πράγματα εξελιχθούν σε κάτι χειρότερο που θα ζημιώσει την υγεία σας!!